Zaloguj
Reklama

Bonding - metoda odbudowy zębów

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • W. A. Brantley, T. Eliades „Materiały ortodontyczne w ujęciu naukowym i klinicznym”, wydawnictwo Czelej, wyd. 1, Lublin 2003 rok
    J. Schmidseder „Stomatologia estetyczna”, wydawnictwo Czelej, wyd. 1, Lublin 2004 rok

Adres www źródła:


Bonding - metoda odbudowy zębów
Fot. Panthermedia
(5)

Terminem bonding określa się metodę odbudowywania powierzchni zębowych, jak również pokrywanie przebarwień, ubytków oraz zniekształceń za pomocą żywicy kompozytowej - materiał taki występuje w różnych kolorach, które można dopasować do barwy zębiny oraz zęba. Dzięki temu sposobowi koronom zębowym można nadać gładki i estetyczny wygląd. Przy wykonywaniu zabiegu odbudowy zębów metodą bonding’u stomatolog musi posiadać odpowiednie umiejętności manualne - od jego zręczności będzie zależał wygląd odbudowanego zęba.  

Reklama

Bonding - charakterystyka  

Bonding (z ang. bond - wiązać) zawdzięcza swoją nazwę metodzie łączenia materiałów kompozytowych z powierzchnią zęba - połączenie takie wykorzystuje siłę adhezji (przylegania).

Zabieg odbudowy zębów tą techniką należy do nieinwazyjnych - wymaga preparacji zęba tylko w minimalnym stopniu.

Łączenie tkanek twardych zęba z kompozytowym wypełnieniem stworzonym ze specjalistycznej żywicy, odbywa się w trzech etapach:

  • wytrawienia szkliwa przy pomocy delikatnego kwasu,
  • wypełnienia żywicą kompozytową,
  • nałożenia kompozytu.

Procedura zabiegu nie należy do skomplikowanych ani długotrwałych (cienkie warstwy kompozytu nakładane są na zęby przez lekarza podczas jednej wizyty). Stomatolog najpierw poddaje zmniejszeniu przednią powierzchnię zęba, dzieje się tak, aby nałożenie kompozytu nie spowodowało, iż ząb stanie się zbyt duży. Następnie przy użyciu łagodnie działającego kwasu tworzy na powierzchni zęba mikroskopijne wgłębienia, które pokrywa się warstewką specjalnego kleju (tzw. bondu) utwardzanego światłem i nakłada kolejne warstwy kompozytowe, również utwardzając je światłem lampy polimeryzacyjnej. Kolor żywicy kompozytowej jest indywidualnie dobierany do pozostałych zębów pacjenta. Kolejnym etapem zabiegu jest nadanie żywicy ostatecznego kształtu, utwardzenie jej, wygładzenie oraz wypolerowanie.

Naprawa złamań i zniekształceń zębów oraz usunięcie przebarwień może odbyć się także z wykorzystaniem licówek porcelanowych (technika ta zaliczana jest do wypełnień protetycznych).

Zabieg wykonuje się na trzy sposoby:

  1. Jako fragmenty, które wymagają niewielkiego uformowania, umieszcza się licówki na płynną żywicę (z zachowaniem wszystkich etapów zabiegu bondingu kompozytowego).
  2. Ząb jest w pewnym sensie kształtowany przez stomatologa w trakcie zabiegu - po jego wytrawieniu kwasem i nałożeniu żywic ostateczny kompozyt jest zakładany warstwami.
  3. Licówki porcelanowe wykonywane bez szlifowania na podbudowie cyrkonowej (są znacznie ładniejsze od kompozytowych i mają trwalszy kolor).

Ważne! Bonding jest zabiegiem, który przeprowadza się na zębach zdrowych, niedotkniętych próchnicą ani chorobami przyzębia.

Kompozyty, jakie obecnie stosowane są w stomatologii, charakteryzują się tym, że są bardziej przezierne i wysokopolerowane, dzięki czemu nie chłoną tak szybko barwników oraz osadów z pożywienia.

Jak również:

  • idealnością naśladowania szkliwa naturalnego uzębienia (jest to zasługą polerowalności, która pozwala na uzyskanie doskonale gładkiej powierzchni),
  • wolniejszym procesem przybierania z czasem żółtawej barwy.  

Dla kogo ten rodzaj zabiegu?

Na odbudowę zębów za pomocą kompozytu decydują się zazwyczaj osoby, które nie chcą inwazyjnie ingerować w szkliwo zęba - zależy im wyłącznie na delikatnej korekcie estetycznej. Miedzy innymi są to osoby, które mają całkiem ładne uzębienie i nie chcą przymocowywać do niego pełnowymiarowych licówek. U tego typu pacjentów chodzi o bonding, który szczelnie łączy się z powierzchnią zęba wyłącznie za sprawą adhezji bez konieczności nawiercania, tworzenia zaczepów. W takim przypadku szkliwo jest przed zabiegiem jedynie delikatnie wytrawiane (usuwana jest osłonka nabyta). Można w ten sposób m.in. zmniejszyć diastemę, wydłużyć za krótki ząb, zlikwidować uszczerbienie, a także rozjaśnić pojedyncze zęby odbiegające zabarwieniem od sąsiadujących czy ukryć anomalie w budowie szkliwa. 

Bonding wybierają często młode osoby, które dotknięte są diastemą. Za pomocą tego typu zabiegu sprawdzają czy lepiej prezentować się będzie buzia bez „defektu”. Nieinwazyjność metody zachęca do metamorfozy na próbę, zanim zdecydują się na poważniejszy zabieg.

W niektórych przypadkach ten rodzaj zabiegu stosuje się zamiast leczenia ortodontycznego. Jak podkreślają specjaliści, taka forma modelowania kształtów uzębienia nie wpłynie na prawidłowe funkcjonowanie zgryzu, jednakże poprawi wygląd nieprawidłowo ustawionych zębów, jeśli z różnych powodów pacjent nie chce zakładać aparatu.

Zdaniem stomatologów bonding jest najbardziej rozsądnym zabiegiem w przypadku, gdy przeszkadzają w ładnym uśmiechu drobne wady - niewymagające koniecznie zakładania od razu licówek bądź koron ceramicznych. Metamorfoza tą metodą bardzo często daje spektakularny efekt.

fot. pantherstock

Ponadto bonding stosuje się w następujących sytuacjach:

  • ukruszone bądź zniekształcone korony zębowe,
  • po leczeniu endodontycznym, jako najszybsza i trwała rekonstrukcja zęba (muszą być dobrze zachowane ścianki boczne),
  • po ortodoncji, jako najszybsza i trwała rekonstrukcja zęba bądź warunków zgryzowych,
  • korekcja kształtu zębów widocznych w uśmiechu, by nadać twarzy bardziej harmonijny wygląd,
  • niweluje szparowatość uzębienia w strefie uśmiechu.

Jak każdy zabieg i ten charakteryzuje się przeciwwskazaniami m.in. choroby dziąseł i przyzębia, skłonność do próchnicy, pacjent nieutrzymujący prawidłowej higieny jamy ustnej, zbyt mała ilość szkliwa na powierzchni licowej (np. duża ilość wypełnień), zwyczaj obgryzania paznokci, gryzienia ołówków. Przeciwwskazaniem względnym jest bruksizm (nawykowe zaciskanie zębów). Lekarz jest w stanie temu zaradzić - pacjent na noc zakłada specjalną szynę przypominającą ruchomy aparat ortodontyczny. Zadaniem szyny jest ochrona zębów przed ukruszaniem oraz wyeliminowanie nawyku.

Procedura dodatkowa one - step

Opisując bonding warto wspomnieć także o konturowaniu uzębienia (tzw. mikroestetyka). Metoda one - step łączy te dwie procedury. Zabieg polega na korekcji długości bądź kształtu zębów. Stomatolog posługując się specjalnymi wiertłami diamentowymi, gumkami a także materiałami ściernymi nadaje zębom oczekiwany kształt poprzez zeszlifowanie niewielkiej ilości nadmiaru szkliwa, bez uszkadzania ich struktury. Używając materiału dentystycznego zbliżonego jak najbardziej odcieniem do naturalnego uzębienia - specjalista zmniejsza długość zębów likwidując w ten sposób tzw. „koński uśmiech” lub delikatnie wydłuża zęby, gdy zachodzi taka konieczność. W fazie końcowej zęby poddawane są procesowi wygładzenia, polerowania oraz zostają zabezpieczone preparatami fluoru.

Ważne!  Zabieg jest bezpieczny i bezbolesny. 

 Konturing umożliwa zniwelowanie takich defektów jak:

  • zmniejszenie dysproporcji pomiędzy pojedynczymi zębami,
  • zrównanie minimalnych rotacji,
  • skorygowanie ostrych krawędzi kłów,
  • wyrównanie linii odwrotnego uśmiechu.

Bonding należy do metody odbudowy zębów, która jest mniej kosztowna od konwencjonalnych uzupełnień protetycznych jak licówki czy korony ceramiczne. W przypadku, gdy wady uzębienia są małe, procedura ta jest wystarczająca. Należy jednak pamiętać, że jest to rozwiązanie mniej trwałe - z upływem czasu zęby mogą uszkadzać się, przebarwiać, stopniowo tracąc swój estetyczny wygląd. 

Reklama
(5)
Komentarze