Zaloguj
Reklama

Szkliwiaki - niezłośliwe nowotwory zębopochodne

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • [1] „Zębopochodne guzy niezłośliwe” [w:] „Nowotwory zebopochodne i guzy nowotworowe kości szczękowych. Podręcznik dla studentów i lekarzy” T. Kaczmarzyk, J. Stypułkowska, R. Tomaszewska, J. Czopek, Warszawa 2009

Szkliwiaki - niezłośliwe nowotwory zębopochodne
Fot. medforum
(0)

Szkliwiaki to rozległa grupa nowotworów, która natręcza wielu problemów lekarzom klinicystom zarówno ze względu na nazewnictwo jak również ze względu na ich przebieg i charakter. Szkliwiaki są grupą zawierającą w sobie guzy o zróżnicowanym obrazie kliniczym i histopatologicznym. Są one niezłośliwe, jednak ich rozwój i przebieg bywa bardziej agresywny niż rozwój nowotworów złośliwych. Niezwykle istotna jest odpowiednia diagnoza i dostosowane leczenie.

Reklama

Czym są szkliwiaki?

Jest to nazwa dużej grupy nowotworów zębopochodnych, które wywodzą się z ameloblastów listewki zębowej. Sama nazwa grupy- szkliwiaki, sugeruje, iż są to nowotwory produkujące szkliwo, co jest mylne, toteż naukowcy przyjęli inne nazewnictwo a mianowicie ameloblastoma, co nie zmienia faktu iż określenie „szkliwiaki”, stosowane jest niejednokrotnie do dziś.

Jak wynika z praktyki lekarzy specjalistów, szkliwiaki są najczęściej występującymi nowotworami zębopochodnymi kości szczękowych. Są to nowotwory, które mogą pojawić się w każdym wieku, jednak największa liczba zachorowań przypada na 3 i 4 dekadę życia.

Szkliwiaki są grupą nowotworów, o dość szerokim spektrum, gdyż zawierają się w niej nowotwory o różnych cechach klinicznych, różnym obrazie radiologicznym oraz histopatologicznym. Aspekt prognostyczny w przypadku nowotworów z tej grupy, również jest różnicowany. WHO uszeregowała schorzenia nowotworowe w tym obszarze, w określonych grupach, dzieląc je na różne warianty, takie jak: szkliwiak lity/ wielokomorowy (SMA), szkliwiak jednokomorowy (UA), szkliwiak desmoplastyczny (DA), szkliwiak obwodowy/ zewnątrzkosnty (PA) oraz szkliwiak złośliwy (MA). Dla specjalistów, niezwykłe znaczenie ma natura danego nowotworu oraz jej aura biologiczna, gdyż niedokładne podejście może skutkować zbyt rozległą i niepotrzebną interwencją chirurgiczną, lub zbyt skąpą, indukującą przerzuty.

Szkliwiaki dostarczają trudności lekarzom klinicystom, zarówno przez nazewnictwo jak również przez ich charakter. Szkliwiaki w obrazie histopatologicznym są guzami łagodnymi, jednak ich obraz kliniczny jest taki, jak w przypadkach nowotworów złośliwych, gdyż rosną naciekająco, powodują degenerację kości jak oraz tkanek miękkich ale również, zdarzają się sytuacje, kiedy szkliwiaki mogą dawać przerzuty do pobliskich węzłów chłonnych oraz narządów odleglejszych. Zdarza się także, że szkliwiaki przechodzą w rozwój formy złośliwej i następuje ich progres w kierunku raka szkliwiakowego (nie należy go mylić ze szkliwiakiem złośliwym). Ponadto mają one niezwykle dużą tendencję do przerzutów, szczególnie w sytuacjach chirurgicznego ich usunięcia i pozostawienia tkanek resztkowych guza.

Biorąc pod uwagę powyższy obraz kliniczny i histopatologiczny, szkliwiaki umiejscawia się w grupie nowotworów podzłośliwych, szczególnie ze względu na to, iż przebieg rozwoju szkliwiaka bywa groźniejszy dla życia pacjenta niż niektóre nowotwory złośliwe, jak również bywają one bardziej agresywne. [1]

Reklama
(0)
Komentarze