Zaloguj
Reklama

Włókniaki zębopochodne

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • “Zębopochodne guzy niezłośliwe” [w:] „Nowotwory zebopochodne i guzy nowotworowe kości szczękowych. Podręcznik dla studentów i lekarzy” T. Kaczmarzyk, J. Stypułkowska, R. Tomaszewska, J. Czopek, Warszawa 2009

Włókniaki zębopochodne
Fot. medforum
(3)

Włókniaki zębopochodne należą do nowotworów występujących niezwykle rzadko. Są to guzy o niezłośliwym charakterze zbudowane z pozornie nieaktywnej tkanki nabłonka zębopochodnego.

Reklama

Włókniak zębopochodny

Występuje on w formie ubogonabłonkowej oraz bogatonabłonkowej, przy czym pierwsza z form, została opisana jedynie w pojedynczych przypadkach z powodu niezwykłej rzadkości występowania. Najczęściej guzy pojawiają się między 20-stym a 40-stym rokiem życia i przeważnie są domeną kobiet. Proponowaną terapią jest intrewencja chirurgiczna z bardzo dobrymi rokowaniami.

Włókniak zębopochodny jest guzem, który charakteryzuje się wysoką zmiennością histomorfologiczną, stąd wiele problemów nastręczało specjalistom wskazanie dokładnej definicji tego zjawiska chorobowego. Obecnie, za definicją Światowej Organizacji Zdrowia, przyjmuje się, że włókniak zębopochodny jest rzadko występującym nowotworem, który składa się z pozornie nieaktywnej tkanki nabłonka zębopochodnego, przy czym masa guza wtopiona jest w dojrzały, włóknisty zrąb.

Podłożem do rozwoju włókniaka zębopochodnego jest tkanka ektomezenchymalna włókien przyzębia, brodawka zębowa lub też woreczek zębowy. Według przyjętych podziałów, wyróżniono dwa typy tego guza: ubogonabłonkowy oraz bogatonabłonkowy.

Z praktyki klinicznej wynika, iż jest to guz, który występuje niezwykle rzadko i w zdecydowanej większości, ma on formę bogatonabłonkową. Przypadków włókniaka zębopochodnego, w formie ubognabłonkowej, dotychczas było tak niewiele, że literatura specjalistyczna opisuje jedynie ich pojedyncze przypadki.

Dane epidemiologiczne wskazują, iż najczęściej, guz ten pojawia pomiędzy 2 a 4 dekadą życia, choć niewykluczone są również przypadki występowania guza u dzieci oraz u osób starszych. Należy również nadmienić, iż niemalże trzykrotnie częściej spotykany jest u kobiet.


fot. panthermedia

Zgodnie z topografią występowania włókniaka, który lokalizuje się w żuchwie lub szczęce, można wskazać dwa położenia, a mianowicie COF- wariant centralny oraz POF- wariant obwodowy, przy czym częściej obserwuje się guz w położeniu centralnym. Sam rozwój włókniaka jest bardzo powolny.

W przypadku COF, może on przebiegać bezobjawowo, do momentu rozdęcia kości szczękowej czy widocznego przemieszczenia zębów. Jeśli chodzi o POF, jego rozwój również może przebiegać bez objawów bólowych czy neurologicznych, a jedynymi symptomami jego obecności, mogą być krwawienia występujące podczas jedzenia lub w trakcie czynności higienicznych.

Leczenie

Zalecaną terapią jest interwencja chirurgiczna, polegająca na wyłuszczeniu guza i wyłyżeczkowaniu podłoża kostnego. Zazwyczaj jest to leczenie wystarczające zarówno w przypadku COF jak i POF. W niektórych sytuacjach, kiedy guz w położeniu centralnym (COF), jest znacznych rozmiarów, można również brać pod uwagę resekcję fragmentu kości.

Z racji tego, iż włókniaki zębopochodne, mają strukturę o charakterze niezłośliwym, rokowania są bardzo dobre i terapia przynosi spodziewane efekty, z niewielkim prawdopodobieństwem nawrotów (od 2% do 13%). Niezbędne są jednak stałe kontrole specjalistyczne, gdyż w praktyce klinicznej, zdarzały się przypadki nawrotów po około 9 latach.

 

Reklama
(3)
Komentarze