Zaloguj
Reklama

Powstawanie i diagnoza próchnicy

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • [1] „Wprowadzenie do stomatologii zachowawczej” E. Jodkowska, L. Wagner, Bestom DENTOnet.pl 2009

Powstawanie i diagnoza próchnicy
Fot. ojoimages
(0)

W wykrywaniu zmian patologicznych w stomatologii, duże znaczenie ma ocena stanu zębów na podstawie ich wyglądu.

Reklama

Zdrowe zęby są translucentne (przezroczyste/prześwitujące) oraz posiadają mikropory w szkliwie, których liczba, wraz z powtarzającymi się procesami demineralizacji, wzrasta. Prowadzi to do zmiany wartości refrakcji szkliwa, co uznawane jest za pierwszą oznakę próchnicy.

Postępujące i powtarzające się procesy demineralizacji prowadzą do coraz większej porowatości zębów, w rezultacie skutkując powstaniem ubytku. Wczesna próchnica wyglądem więc przypomina powierzchnię pokrytą śliną. Metoda wizualna jest metodą diagnozowania ubytków zębowych systemu IDC AS, która jest o tyle łatwa do wykonania, że wystarczy jedynie kilkusekundowe osuszenie zęba sprężonym powietrzem i powierzchnia gotowa jest do oględzin.

Do badania można również użyć okrągło zakończonej sondy. Na podstawie tego badania określa się stopień zaawansowania próchnicy opierając się o następująca skalę:

  • 0 – Brak ubytku,
  • 1 – Widoczny tylko osuszony ubytek,
  • 2 – Widoczny ubytek na wilgotnej powierzchni,
  • 3 – Umiejscowione uszkodzenie w szkliwie,
  • 4 – Umiejscowione uszkodzenie w szkliwie + ściemniała zębina
  • 5 – Wyraźny otwór + ściemniała zębina + ubytek,
  • 6 – Rozległy, wyraźny ubytek.[1]
Reklama
(0)
Komentarze